Gastenboek

Was je bij ons te gast op de boerderij of op deze website en je wilt laten weten dat je het leuk vond? Dan kun je op deze pagina een reactie achterlaten.

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Ivon V. schreef:

    Heel fijn gelogeerd bij de Voshaer deze zomer, mooie plek, lieve en boeiende mensen, goed verzorgd!, heerlijk eten, en heel gezellige kalveren 😉 Ik plak hier mijn belevenis van toen.
    In de achtertuin van mijn landelijke logeerplek in Drenthe zit ik klaar voor de eerste zonsondergang. In de wei voor me grazen kalveren, al op weg om koetjes te worden. Ik roep “hallo koeoetjes” maar ze reageren niet. Te druk met grazen. De zon zakt, t wordt fris, de lucht kleurt steeds warmer rose en blauw. Dan rent plotseling de hele kalverenbende mijn kant uit, alsof ze stiekem met elkaar hebben afgesproken “Kom, laten we ns n streek uithalen met die vrouw daar, haha!”. Sommigen weten hun voorpret niet te verbergen en maken de gekste bokkesprongen onderweg. Plagerig stoten ze elkaar aan en als het kon zouden ze in hun vuistje lachen. De voorhoede staat inmiddels al bij het hek opgesteld, bovenop een berg mest, de flaporen breeduit, en staart me aan. Ik praat lief tegen ze en zing een liedje, maar ze geven geen krimp. Ze lijken het spelletje te doen van wie het langst kan blijven kijken zonder te knipperen of te lachen. Omdat ik ook niet opgeef druipen ze uiteindelijk langzaam weer af, samen in dezelfde richting, plots weer geheel ongeïnteresseerd. Het nieuwtje is er zeker af.
    Na een tijdje komen ze rustig en één voor één weer aan wandelen. Een enkeling blijft stokstijf staan en kijkt naar me. Eindelijk valt het kwartje bij mij. Ga zitten, kijk ze aan, voel wat dit kontakt met je doet en laat het “koetjekoetje” en gezang eens achterwege. Gewoon Zijn en Voelen. Boeh. Wees stil en zwijg met de kalveren.

    Like

  2. Sonja schreef:

    Haa, het was fijn om zo gauw een vertrouwd gevoel te hebben tijdens ons bezoek v.d. zomer, zoals je thuiskomt in een familiesfeer. Elke ochtend had ik even een mooi momentje in de kruidentuin;ik vroeg van welk plantje ik thee mocht zetten en soms wuifde de blaadjes me terug. Liefs tot gauw, Sonja.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s